spreke

wèrkwoord

	oetspraok / ipa ipa		/ˈspʀeːkə/
	etymologie etym.		‹1729› Sermoen spraike ‹901-1000› Aajdnederlands Aajdned. sprekan

zègkswijs

Tösse z’n tan spreke
Oondudelek spreke.

Grammatica

vervoginge vaan 't werkwoord spreke
type: sterk / oonregelmaoteg

euverege vervogingsvörm
voltoejd deilwoord volt.deilw.		gesproke
tegewoordeg deilwoord tegew.deilw.		sprekend sprekentere
gebeejende wijs inkelvoud geb.wijs.iv.		spreek
gebeejende wijs miervoud geb.wijs.mv.		sprek

Rijmwäörd

wäörd gevoonde die rijme op spreke

2	beke bleke breke deke keke kweke leke peke preke steke

3	aofkeke aofweke aonspreke bekeke bespreke besteke bezweke gebreke gekeke gekeke

4	aofgekeke aofgeweke mögkesteke naogekeke oetgestreke oonderbreke ströppestreke umgekeke vloejesteke wörmsteke

Spreekwäörd & Gezègkdes

rizzeltaote veur 't woord spreke

Tösse z’n tan spreke
Oondudelek spreke.

Letien spreke wie ‘n kooj Spaons.
De kins niks devaan.

Es me de maan huurt spreke en ‘t keend huurt keke is alle pijn vergete
zeet me vaan ‘n vrouw in barensnoed

‘r Sprik Ingels.
‘r is riek.

‘t Spreke is gemaak, meh ‘t doen is de zaak.
t is gemekeleker gezag daan gedoon.