vrete

wèrkwoord

	oetspraok / ipa ipa		/ˈvʀeːtə/
	etymologie etym.		‹1437› Middelnederlands Mid.ned. vreten

	zègkswijs		Vrete wie ‘ne sjeurendeerser. Hiel väöl ete.
	spreekwoord		‘r Is kraank en oongezoond, meh vrit wie ‘ne sjaopshoond. Heer klaog zoonder reie.

Grammatica

vervoginge vaan 't werkwoord vrete
type: sterk / oonregelmaoteg

euverege vervogingsvörm
voltoejd deilwoord volt.deilw.		gevrete
tegewoordeg deilwoord tegew.deilw.		vretend vretentere
gebeejende wijs inkelvoud geb.wijs.iv.		vreet
gebeejende wijs miervoud geb.wijs.mv.		vret

Rijmwäörd

wäörd gevoonde die rijme op vrete

2	bete ete krete mete sjete slete smete spete splete wete

3	aofrete besjete gebete gekrete gemete gesjete geslete gesmete gespete gesplete

4	aofgerete aongezete ingezete vasgezete vergete wegesjete

5	aoneingezete

Spreekwäörd & Gezègkdes

rizzeltaote veur 't woord vrete

E good verke vrit al.
Alles ete wat op taofel kump.

‘t Zien veugel, die vrete witzaod.
Heurkes.

Es de veugelkes allein kinne vrete, vlege ze ‘t nès oet.
Es de kinder groet zien, goon ze ‘t hoes oet.

‘n Eder ‘t zijnt, zag de boer, en heer vraot ‘t keend z’n pap oet.
Dee pik alles in.

Vrete wie ‘ne sjeurendeerser.
Hiel väöl ete.