branne

wèrkwoord

	oetspraok / ipa ipa		/ˈbʀɑnə/
	etymologie etym.		‹1445› Middelnederlands Mid.ned. branden

	zègkswijs		Dee liet water nog aonbranne. Dee kin niks vaan koke. Dee kin niks. Z’ne branner op get höbbe. Get hiel erg gere wèlle höbbe.
	spreekwoord		Aajd hout brant liech (of vlamp gere). Aw lui zien dèks leihertig.

Grammatica

vervoginge vaan 't werkwoord branne
type: zwaak / regelmaoteg

euverege vervogingsvörm
voltoejd deilwoord volt.deilw.		gebrand
tegewoordeg deilwoord tegew.deilw.		brannend brannentere
gebeejende wijs inkelvoud geb.wijs.iv.		bran
gebeejende wijs miervoud geb.wijs.mv.		brant

Rijmwäörd

wäörd gevoonde die rijme op branne

2	kanne panne spanne speulmanne strumanne

3	aonranne braojpanne drekmanne inspanne jongmanne joonkmanne peersmanne posmanne verbanne verbranne

4	astrakanne euverspanne febriksmanne kokepanne lampètkanne wèrkmanne

Spreekwäörd & Gezègkdes

rizzeltaote veur 't woord branne

Dee liet water nog aonbranne.
Dee kin niks vaan koke. Dee kin niks.

Zoonder olie kin de lamp neet branne.
Zoonder cent kin me niks beginne.

Aajd hout brant liech (of vlamp gere).
Aw lui zien dèks leihertig.

Z’ne branner op get höbbe.
Get hiel erg gere wèlle höbbe.